စာေပႏိုဘယ္ဆုရ ဆရာႀကီး ဘားနဒ္ေရွာ ရဲ႕ ဟာသေလး တစ္ခုနဲ႕ စပါရေစ။ တစ္ခါသားေတာ့ ဆရာႀကီးနဲ႕ မိန္းမလွေလးတစ္ဦးတို႕ ေတြ႕ပါတယ္။
ဆရာႀကီး။ ။ ခင္ဗ်ား ေပါင္တစ္သန္းရရင္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အိပ္မလား။
အလွပေဂး။ ။ ဘယ္လို.. အို... အိပ္မယ္ေလ။
ဆရာႀကီး။ ။ ဒါဆို.. ဒီမွာ .. ငါးေပါင္။
အလွပေဂး။ ။ ငါးေပါင္?!!!... ရွင္ကၽြန္မကို ဘယ္လိုအစားမ်ားမွတ္ေနလဲ?။
ဆရာႀကီး။ ။ ဘယ္လိုဆိုတာခင္ဗ်ားနဲ႕ ေျပာၿပီးၿပီေလ...။ အခုက ေဈးညွိေနတာ။
ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ..။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေန႕စဥ္ေျပာဆိုေဆြးေႏြးျငင္းခံု လုပ္ကိုင္ ႀကံစည္ ေနၾကတဲ့ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ... ေျခေခ်ာ္ေပါက္ေတြအမ်ားႀကီးပါဝင္ပါတယ္။
ေျခေခ်ာ္ေပါက္ေတြဆိုတာ တစ္ခ်က္ေလးပဲ နင္းမိလိုက္တာနဲ႕ တစ္ခါတည္း တန္းၿပီး ေအာက္ကို ထိုးဆင္းသြားတတ္တာမ်ိဳးပါ. .။ ေရွာင္လႊဲႏိုင္ဖို႕ အင္မတန္မွ ခဲယဥ္းလွပါတယ္။ က်သြားတာနဲ႕ တစ္ဆံုးပါပဲ။ နလံျပန္ထူဖို႕ေတာ့ စိတ္ေတာင္ မကူးေလနဲ႕ ဗ်ိဳ႕..။
ယုတၱိအမွားကက်ေတာ့ ဒီလို ေျခေခ်ာ္ေပါက္နဲ႕ အလားသ႑ာန္တူလို႕ ပါ။ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုခုက အစပ်ိဳးလိုက္တာနဲ႕ တစ္ဆက္တည္း တစ္စပ္တည္း ကၽြဲကူးေရပါ မႏွစ္ၿမိဳ႕ဖြယ္ရာ ျဖစ္ရပ္ေတြ ဆက္ျဖစ္ေတာ့မေယာင္ ေျပာဆိုတာမ်ိဳးကို ေျခေခ်ာ္ေပါက္ အမွားလို႕ နံမည္တပ္ၾကည့္တာပါ။
ဥပမာ...
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေၾကာ္ျငာေတြမွာ မလံုမၿခံဳ မေၾကာ္ျငာရဆိုတာကိုကန္႔ကြက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာရင္ ဒူး အထက္မေပၚရဆိုလာမယ္။ ေနာက္ၿပီးရင္ ေျခမ်က္စိမပၚရဆိုျဖစ္လာမယ္။ ေနာက္ဆို... မိန္းကေလးေတြ အိမ္တြင္းပုန္းကုလားမေတြ ျဖစ္ကုန္မယ္။ ( မျဖစ္မေန အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ မေၾကာ္ျငာရဆိုတာျဖစ္လာေပမယ့္..။ ဆက္ျဖစ္ပါ့မယ္လို႕ ေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိပါဘူး)
ေနာက္တစ္ဖက္က
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေၾကာ္ျငာေတြမွာ မလံုမၿခံဳ မေၾကာ္ျငာရဆိုတာကိုေထာက္ခံတယ္။ စဥ္းစာၾကည့္ ခုေတာင္ ေပါင္လည္ေလာက္နဲ႕ ဒိုးဒိုးဒန္႕ဒန္႕ေတြ ျဖစ္ေနၿပီ။ လႊတ္ထားရင္ ဘီကီနီေတြ လာေတာ့မယ္။ ဆက္လႊတ္ထားရင္ အျပာမယ္ေတြ ျဖစ္ေတာ့မယ္။ (ဒီအတိုင္းပါပဲ.. ဆက္ျဖစ္သည့္တိုင္ေအာင္ေတာင္မွ ဥပေဒဆိုတာ ရွိေနပါေသးတယ္။ )
မ်ားေသာအားျဖင့္ ဒီလို မ်ိဳးယုတၱိအမွားေတြမွာ ထီခနဲဆိုလိုက္တာနဲ႕ ကြဲေအာင္ကို ဆြဲေခၚသြားတာပါပဲ။ တကယ့္လက္ေတြ႕ အေျခအေနေတြမွာေတာ့ အဲဒီေလာက္ထိ မဆိုးသြားေစဖို႕ အထိန္းအကြပ္ေတြ ရွိကိုရွိေနပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီလို ယုတၱိအမွားေလးမွာ အခ်က္ကေလးတစ္ခ်က္ရွိေနပါတယ္။ ပထမဦးဆံုးေသာ အခ်က္ဟာ အမွန္ပဲဆိုတဲ့အခ်က္ေလးပါပဲ။ ဘားနဒ္ေရွာရဲ႕ ဥပမာေလးမွာၾကည့္ပါ။ ေပါင္တစ္သန္း နဲ႕ အိပ္ပါ့မယ္လို႕ အာမဘေႏၱ ခံလိုက္မွေတာ့ ဘယ္လိုအစားဆိုတာ ထပ္ေျပာစရာမလိုပါဘူး။ ေနာက္က်န္တာကေတာ့ ေဈးဆစ္ဖို႕ပဲ မဟုတ္ပါလားဗ်ာ..။
ဟုတ္ကဲ့... ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေျခခံဥပေဒကို ေထာက္ခံလိုက္ၾကပါၿပီ....။ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကလည္း ဒါပတ္ပ်ိဳးပါပဲ..။ က်ၿမဲက်လတၱံ႕..လို႕လည္းေ ျပာၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားကလည္း ဘာမွ မရွိတာကေန အခုရွိလာၿပီ..။ ေနာက္ဆိုဆက္ၿပီး ရွိသထက္ရွိလာမယ္လို႕ေျပာေနၾကပါတယ္။ ဘယ္သူမွန္မလဲ.. ဘယ္သူမွားမလဲဆိုတာ... ေငြေရာင္ပိတ္ကားေပၚမွာ ေစာင့္ၾကည့္ယံုကလြဲလို႕ ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမွာလည္း .. အိုစမာဘင္လာဒင္ရယ္။
သို႕ေသာ္ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့... အတန္းအစားတစ္ခုအျဖစ္ေတာ့ သတ္မွတ္လို႕ၿပီးသြားပါၿပီ။ က်န္တာကေတာ့ ေဈးညွိဖို႕ပဲလိုပါေတာ့တယ္ခင္ဗ်ာ..။
အမတ္မွန္သေရြ႕... တန္ဖိုးေတြ႕... ေဈးေကာင္းေကာင္းညွိတတ္ၾကပါေစ။
ဆရာႀကီး။ ။ ခင္ဗ်ား ေပါင္တစ္သန္းရရင္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အိပ္မလား။
အလွပေဂး။ ။ ဘယ္လို.. အို... အိပ္မယ္ေလ။
ဆရာႀကီး။ ။ ဒါဆို.. ဒီမွာ .. ငါးေပါင္။
အလွပေဂး။ ။ ငါးေပါင္?!!!... ရွင္ကၽြန္မကို ဘယ္လိုအစားမ်ားမွတ္ေနလဲ?။
ဆရာႀကီး။ ။ ဘယ္လိုဆိုတာခင္ဗ်ားနဲ႕ ေျပာၿပီးၿပီေလ...။ အခုက ေဈးညွိေနတာ။
ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ..။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေန႕စဥ္ေျပာဆိုေဆြးေႏြးျငင္းခံု လုပ္ကိုင္ ႀကံစည္ ေနၾကတဲ့ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ... ေျခေခ်ာ္ေပါက္ေတြအမ်ားႀကီးပါဝင္ပါတယ္။
ေျခေခ်ာ္ေပါက္ေတြဆိုတာ တစ္ခ်က္ေလးပဲ နင္းမိလိုက္တာနဲ႕ တစ္ခါတည္း တန္းၿပီး ေအာက္ကို ထိုးဆင္းသြားတတ္တာမ်ိဳးပါ. .။ ေရွာင္လႊဲႏိုင္ဖို႕ အင္မတန္မွ ခဲယဥ္းလွပါတယ္။ က်သြားတာနဲ႕ တစ္ဆံုးပါပဲ။ နလံျပန္ထူဖို႕ေတာ့ စိတ္ေတာင္ မကူးေလနဲ႕ ဗ်ိဳ႕..။
ယုတၱိအမွားကက်ေတာ့ ဒီလို ေျခေခ်ာ္ေပါက္နဲ႕ အလားသ႑ာန္တူလို႕ ပါ။ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုခုက အစပ်ိဳးလိုက္တာနဲ႕ တစ္ဆက္တည္း တစ္စပ္တည္း ကၽြဲကူးေရပါ မႏွစ္ၿမိဳ႕ဖြယ္ရာ ျဖစ္ရပ္ေတြ ဆက္ျဖစ္ေတာ့မေယာင္ ေျပာဆိုတာမ်ိဳးကို ေျခေခ်ာ္ေပါက္ အမွားလို႕ နံမည္တပ္ၾကည့္တာပါ။
ဥပမာ...
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေၾကာ္ျငာေတြမွာ မလံုမၿခံဳ မေၾကာ္ျငာရဆိုတာကိုကန္႔ကြက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာရင္ ဒူး အထက္မေပၚရဆိုလာမယ္။ ေနာက္ၿပီးရင္ ေျခမ်က္စိမပၚရဆိုျဖစ္လာမယ္။ ေနာက္ဆို... မိန္းကေလးေတြ အိမ္တြင္းပုန္းကုလားမေတြ ျဖစ္ကုန္မယ္။ ( မျဖစ္မေန အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ မေၾကာ္ျငာရဆိုတာျဖစ္လာေပမယ့္..။ ဆက္ျဖစ္ပါ့မယ္လို႕ ေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိပါဘူး)
ေနာက္တစ္ဖက္က
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေၾကာ္ျငာေတြမွာ မလံုမၿခံဳ မေၾကာ္ျငာရဆိုတာကိုေထာက္ခံတယ္။ စဥ္းစာၾကည့္ ခုေတာင္ ေပါင္လည္ေလာက္နဲ႕ ဒိုးဒိုးဒန္႕ဒန္႕ေတြ ျဖစ္ေနၿပီ။ လႊတ္ထားရင္ ဘီကီနီေတြ လာေတာ့မယ္။ ဆက္လႊတ္ထားရင္ အျပာမယ္ေတြ ျဖစ္ေတာ့မယ္။ (ဒီအတိုင္းပါပဲ.. ဆက္ျဖစ္သည့္တိုင္ေအာင္ေတာင္မွ ဥပေဒဆိုတာ ရွိေနပါေသးတယ္။ )
မ်ားေသာအားျဖင့္ ဒီလို မ်ိဳးယုတၱိအမွားေတြမွာ ထီခနဲဆိုလိုက္တာနဲ႕ ကြဲေအာင္ကို ဆြဲေခၚသြားတာပါပဲ။ တကယ့္လက္ေတြ႕ အေျခအေနေတြမွာေတာ့ အဲဒီေလာက္ထိ မဆိုးသြားေစဖို႕ အထိန္းအကြပ္ေတြ ရွိကိုရွိေနပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီလို ယုတၱိအမွားေလးမွာ အခ်က္ကေလးတစ္ခ်က္ရွိေနပါတယ္။ ပထမဦးဆံုးေသာ အခ်က္ဟာ အမွန္ပဲဆိုတဲ့အခ်က္ေလးပါပဲ။ ဘားနဒ္ေရွာရဲ႕ ဥပမာေလးမွာၾကည့္ပါ။ ေပါင္တစ္သန္း နဲ႕ အိပ္ပါ့မယ္လို႕ အာမဘေႏၱ ခံလိုက္မွေတာ့ ဘယ္လိုအစားဆိုတာ ထပ္ေျပာစရာမလိုပါဘူး။ ေနာက္က်န္တာကေတာ့ ေဈးဆစ္ဖို႕ပဲ မဟုတ္ပါလားဗ်ာ..။
ဟုတ္ကဲ့... ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေျခခံဥပေဒကို ေထာက္ခံလိုက္ၾကပါၿပီ....။ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကလည္း ဒါပတ္ပ်ိဳးပါပဲ..။ က်ၿမဲက်လတၱံ႕..လို႕လည္းေ ျပာၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားကလည္း ဘာမွ မရွိတာကေန အခုရွိလာၿပီ..။ ေနာက္ဆိုဆက္ၿပီး ရွိသထက္ရွိလာမယ္လို႕ေျပာေနၾကပါတယ္။ ဘယ္သူမွန္မလဲ.. ဘယ္သူမွားမလဲဆိုတာ... ေငြေရာင္ပိတ္ကားေပၚမွာ ေစာင့္ၾကည့္ယံုကလြဲလို႕ ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမွာလည္း .. အိုစမာဘင္လာဒင္ရယ္။
သို႕ေသာ္ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့... အတန္းအစားတစ္ခုအျဖစ္ေတာ့ သတ္မွတ္လို႕ၿပီးသြားပါၿပီ။ က်န္တာကေတာ့ ေဈးညွိဖို႕ပဲလိုပါေတာ့တယ္ခင္ဗ်ာ..။
အမတ္မွန္သေရြ႕... တန္ဖိုးေတြ႕... ေဈးေကာင္းေကာင္းညွိတတ္ၾကပါေစ။
No comments:
Post a Comment